De Kolibrie

Fatimah Ali

Als je openstaat voor de wonderen in de wereld, hoef je niet naar avonturen te zoeken. Die komen vanzelf op je pad. Je omarmt deze nieuwe uitdagingen en zit vol met inspiratie hoe je het mooi kan maken. Dan ineens neemt je ego het over en vult je hart met angst. Ik heb nog een lange weg te gaan; is het al die moeite waard; wat als ik er nooit kom; telkens het gevoel hebben dat je opnieuw begint. Deze hersenspinsels nemen de overhand en je dreigt weg te glijden in een neerwaartse spiraal. Op dit soort momenten denk ik altijd aan één van de vele mooie verhalen van mijn moeder. Het verhaal van de kolibrie. Een kleine vogel die grote afstanden aflegt om zich te voeden met de zoete nectar. Ik herinner me een zomerse dag toen ik rondjes draaide en fantaseerde dat ik een kolibrie was, gekleed in een donkergroene jurk met rode bloemen in mijn vlecht. Terwijl mijn moeder de avonturen van dit dappere wezentje vertelde. Alleen en hulpeloos, maar toch onbevreesd ging hij op spannende zoektochten naar verre continenten. Mijn moeder nam mijn gezicht in haar handen en zei: als je zoetigheid wilt, moet het gefladder van je vleugels muziek creëren voor de bloemen.

Instagram
Facebook
LinkedIn
Goodsreads
Pinterest
TikTok
error: Content is protected !!